Deniz CÖMERTBAY
Her an bir şeyler başlıyor her an bir şeyler bitiyor Sanki yeniden o bir şeyin sonunda her an bir başkasının başında gibi bir gün Sanki yeniden bir şeylere veda eder gibi buruk Yeni bir yola girer gibi ürkek ve korkulu bir gün
Yola çıkmak kadar zor ama yolda olmak kadar sonunu bekleyen Oysa yolu hiç önemsemeyen Hangi yola girdiğine bakmadan hep sonunu bekleyen Sanki hep daha iyisi olacakmışçasına . Yol yanlışsa oysa... hiç düşünmeden ilerliyorsak Bu korkulu bu ürkek başlangıçların buruk bitişlerin nedeni buysa Doğru yolun yakınlarında olduğunu hissederken Ya ona geçmek için çok geçse
Bir şeylerin başında olmak zor bitirmek ondan beter Bir şeylerin başında olmak zor bitirmek ondan beter Ya ortasında olmak. Başlangıcı isteksiz, sonu için umutsuz olduğun Bir yolun tam ortasında olmak Kendini avuturken hayallerinle hepsine birer birer veda etmek
Bu gün bir yazı okudum tozlu bir sayfada ‘’Bir kere yanlış trene bindiyseniz Koridordan ters tarafa yürümenin hiçbir faydası yoktur.’’ Diyordu Nietszche. İşte tamda bu yüzden ortasında olmak yolun İçinde olduğun bir trenle Hızla koşsan mesela çabucak bitirmek için Yanlışını bitirip doğrusuna geçmek için Ne fayda ? Ya da yürüsen gerisin geri bir umutla yolun başına... Ne değişirdi ki ?
Atlamak vardı aslında o trenden Bir kapısını bulup salı vermek kendini … Yaralanmak , Canını acıtmak, Trende sana destek veren herkesi ,sevdiklerini, Üzmek geride bırakmak pahasına. Bi cesaret salı vermek kendini bu durdurulmaz gidişattan Yan yolda ne olduğunu bilmeyerek Yönünü kaybedip gecenin karanılığında üşümek pahasına Atmak lazım kendini o trenden Başında yapamadığın şimdi yapabilmek için Yeniden aklındaki hayatı gerçeğe dökebilmek adına
Doğrusu bu muydu gerçekten Bu mutlu eder miydi ki Olurda her şeye rağmen ulaşılırsa O doğru sanılan yola... Oturur muydu kalbine bir tebessüm.
Yoruluyor insan, yoruluyor tren kendi kendine gitse de Kalbine dokunmayan şeyler uğruna her gün uyanmaktan yoruluyor O trenin durmaması için umut etmekten Belki bir gün ulaştığı diyarlarda mutlu olmak uğruna Bugününü heba etmekten yoruluyor. Kimse bu trenin makinisti dur demek istiyor ona Durdur şu durdurulmaz treni !!
Durdur ki herkes bir durup düşünsün Belki de bu trende olmak zorunda olmadığını Bir şeylerin farklı olabileceğini görsün Durdur şu treni de herkes açsın peronunun penceresini Baksın dünyaya Baksının sürekli başlarında dikilen güneşe ,buluta, Maviye baksın. Eğer dururlarsa kuşların bile onlardan hızlı gidebildiğini görsünler Görsünler ki anlasınlar , anlayacak ne kaldıysa...